8. febrúar 2010
Það er mánudagur – ég er mættur til vinnu á Vogi. Ný vinnuvika er að hefjast. Ég hef mætt til vinnu hjá SÁÁ í rúmlega 30 ár og ég veit að enginn dagur er eins.
Dagurinn byrjar á morgunfundi þar sem farið er yfir þá sjúklinga sem eru búnir að vera lengst og eru á förum af sjúkrahúsinu. Læknar, hjúkrunarfólk og ráðgjafar fara stofugang alla daga og hitta og ræða við sjúklingana á Vogi og fylgjast vel með heilsufari þeirra. Hjúkrunarfólkið hefur lokið allri morgunlyfjagjöf fyrir klukkan 10.
Á sjúkrahúsinu í dag eru tæplega 70 sjúklingar, bæði unglingar, karlar og konur á öllum aldri. Sumir fara heim í dag og þaðan í önnur úrræði sem bjóðast hjá SÁÁ.
Fyrilesturinn klukkan 10 er um þróun fíknisjúkdóms og stendur hann í 2 tíma með stuttu hléi. Að þeim tíma loknum er kominn hádegismatur. Matsalurinn er þéttsetinn og mikið skrafað og spjallað.
Eftir matinn hefst hópmeðferðin. 8 hópar eru á Vogi og er þeim stjórnað af ráðgjöfum. Það eru kvennahópar, unglingahópur, blandaðir hópar og hópur fyrir endurkomukarla. Umræðuefni dagsins er efni morgunfyrirlestursins – þróun fíknisjúkdómsins.
Að loknum hópfundum eru viðtöl og þjónusta við sjúklingana. Fyrirlestur er klukkan 16 – hann er um fíkn og áfengislöngun. Margar spurningar vakna eftir daginn hjá sjúklingum á Vogi og ýmislegt sem þarf að vinna úr og greina.
Að loknum vinnudegi voru 7 útskrifaðir og 8 nýir sjúklingar komu inn þennan dag, þar af 2 í bráðainnlögn. Enn einn vinnudagur á Vogi til enda runninn. Þegar ég geng út að loknum vinnudegi þennan dag veit ég að 70 sjúklingar eru í öryggi og góðum höndum.
Tugir ástvina þessara sjúklinga fá vissu um að ástvinur þeirra er að fá bestu meðferð sem er að fá. Þannig á það að vera.
Sigurður Gunnsteinsson, áfengis- og vímuefnaráðgjafi.